Breaking News
Η καταγωγή των ζυμαρικών - Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012 09:38
Κίνα: internet με όρους και λογοκρισία! - Παρασκευή, 04 Ιανουαρίου 2013 09:42
Hobby Festival 2018 - Τετάρτη, 03 Οκτωβρίου 2018 01:13
07 Οκτωβρίου το 10ο Greece Race for the Cure® - Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2018 23:52
Παρασκευή, 03 Αυγούστου 2012 10:34

Hachiko:Γιατί ένας σκύλος δεν μας προδίδει ποτέ..!

Γράφτηκε από  Ελένη Δριμάλα

Λένε πως ο σκύλος ήταν από τα πρώτα ζώα που εξημέρωσε ο άνθρωπος και που έμελε να αποτελέσει τον παντοτινό και πιστό του φίλο.Και ίσως αυτό δεν είναι άδικα ειπωμένο.Ο σκύλος είναι ίσως από τα λίγα νοήμονα ζώα πάνω στην γη δεκτικά αγάπης και αφοσίωσης.Αυτή άλλωστε την άποψη έρχεται να επιβεβαιώσει και η αληθινή ιστορία ενός λευκού σκύλου ράτσας ακίτα(ομώνυμης επαρχίας της Ιαπωνίας), του περίφημου Hachiko.

Η ιστορία του Hachiko είναι πλέον διαδεδομένη σε κάθε άκρη της γης και όχι μόνο στη Ιαπωνία όπου εξελίσσεται η ιστορία του.Ο  Hachiko (γνωστός και ως Chuken Hachiko δηλαδή ο πιστός Hachiko) υιοθετήθηκε τον Ιανουάριο του 1924 από τον καθηγητή Hidesamburō Ueno όταν ήταν περίπου δύο μηνών.Το κουτάβι που «βαπτίστηκε» από το αφεντικό του Hachiko που στην κυριολεξία σημαίνει ο όγδοος ευοίωνος πρίγκιπας μετακόμισε στο Τόκυο τον τόπο κατοικίας του καθηγητή όπου και ζούσαν σαν δυο πραγματικά αχώριστοι φίλοι. Κάθε μέρα ο Hachiko και το αφεντικό του περπατούσαν μαζί ως το σιδηροδρομικό σταθμό της Σιμπούγια, όπου ο καθηγητής έπαιρνε το τρένο για να πάει στο πανεπιστήμιο. Ο Hachiko πήγαινε σπίτι αλλά κατά το απόγευμα επέστρεφε στο σταθμό για να…παραλάβει τον κύριο του.

Το Μάιο του 1925 ο Hachiko συνόδευσε όπως πάντα τον καθηγητή για να πάρει το τρένο και μετά έφυγε.Επέστρεψε λίγες ώρες αργότερα για να φύγει μαζί του όπως γινόταν κάθε φορά.Μόνο που εκείνη η συγκεκριμένη μέρα θα άλλαζε για πάντα τη ζωή του Hachiko. Ο Hidesamburō Ueno δε εμφανίστηκε πότε στο σταθμό. Κατά τη διάρκεια μιας διάλεξης υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο αφήνοντας λίγο αργότερα την τελευταία του πνοή. O Hachiko ωστόσο έμεινε εκεί να τον περιμένει και εκείνη τη μέρα όπως και τις επόμενες πάντα την ίδια ώρα για δέκα χρόνια.Έγιναν κάποιες προσπάθειες στο μεταξύ ώστε να δοθεί για φροντίδα σε άλλες οικογένειες αλλά ήταν μάταιες. Ο σκύλος πάντα επέστρεφε στο σταθμό. Είχε γίνει μάλιστα ιδιαίτερα γνωστός όχι μόνο στους ταξιδιώτες αλλά και στον υπεύθυνο του σταθμό ο οποίος του είχε φτιάξει χώρο σε μια αποθήκη για να κοιμάται. Αυτό

ήταν το «σπίτι» του μέχρι το τέλος της ζωής του.

Καθώς τα χρόνια περνούσαν με τον Hachiko να περιμένει καρτερικά το φίλο του,η «δημοτικότητά» του στη τριγύρω περιοχή ολοένα και αύξανε. Σ’αυτό συνέβαλε ιδιαίτερα και το ενδιαφέρον που έδειξε για το σκύλο ένας πρώην φοιτητής του καθηγητή. Ερευνώντας και γράφοντας άρθρα για την ομολογουμένως πρωτόγνωρη αφοσίωση που έχει επιδείξει ποτέ σκύλος σε άνθρωπο η φήμη του εξαπλώθηκε σε κάθε μέρος του κόσμου με πολλούς γονείς και καθηγητές να τον χρησιμοποιούν συχνά ως παράδειγμα μίμησης. Η αναγνώριση όπως ήταν αναμενόμενο δε άργησε να έρθει. Όσο ο Hachiko ήταν ακόμα εν ζωή ένας διάσημος γλύπτης φιλοτέχνησε ένα μπρούτζινο άγαλμα που απεικονίζει το ακίτα να περιμένει καθιστό το αφεντικό του. Ως φόρο τιμής προς την αξιέπαινη αγάπη του η είσοδος του σταθμού της  Σιμπούγια που βρίσκεται το άγαλμα ονομάστηκε «η είσοδος του Hachiko». Η αναγνώρισή του παγιώθηκε παγκοσμίως αρκέτα χρόνια αργότερα με την μεταφορά της αληθινής ιστορίας του Hachiko στην μεγάλη οθόνη. Η ταινία,remake παλαιότερης ταινίας ιαπωνικής παραγωγής,προβλήθηκε το 2009 με τον Richard Gere στον ομώνυμο πρωταγωνιστικό ρόλο του καθηγητή.

Διαβάστηκε 2267 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 03 Αυγούστου 2012 11:01
Παρακολουθήστε κάποιο Σεμινάριο

Σχόλια

Αφήστε τα σχόλια σας

Δημοσίευσε ένα σχόλιο σαν επισκέπτης

0 / 10000 Περιορισμός χαρακτήρων
Το κείμενο πρέπει να είναι 20-10000 χαρακτήρες

Σεμινάρια Προσεχώς

Δεν υπάρχουν επερχόμενα σεμινάρια

Νέες Καταχωρήσεις Σεμιναρίων

Δεν υπάρχουν επερχόμενα σεμινάρια

Get connected with Us

Subscribe to our newsletter